แอ้ View my profile

ฉันและ (ภู) เขา

posted on 01 Aug 2013 18:36 by littlest-aa in Life directory Lifestyle, Diary

        หน้าฝนคืบคลานเข้ามาสู่แผ่นดินประเทศไทยแลนด์อย่างย่ามใจ ฝนตกกระหน่ำสลับฟ้าครึ้มเป็นของธรรมดาที่เราจะพบเจอได้ทุกเมื่อเชื่อวัน ที่นอกร่มเงาอาคารกระจก อากาศร้อนจนเหงื่อหยดได้จากไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทันรู้ตัว  คงมีแต่อากาศเย็นสบาย ปนชื้น เมื่อต้องนั่งทำงานในตึกติดเครื่องปรับอากาศ จะหนาวเป็นพิเศษ ยามบ่ายแก่จะเริ่มตัวรุมเหมือนเป็นไข้ เป็นทุกๆ บ่าย หาทางแก้ไม่ได้นอกจากใส่ชุดหนาปานทำงานเจาะน้ำแข็งอยู่ในทุ่งทุนดรา

          ทุกวันยามบ่ายโมงตรง ฉันอึดอัดขัดใจเวลาต้องเดินกลับเข้าตึกเพื่อทำงาน ทั้งๆ ที่ลมธรรมชาติภายนอกพัดเย็นสบายชื่นใจออกขนาดนั้น หากจะหาสักสองนาที หยุดอยู่ที่หน้าประตูตึกแล้วหลับตา คิดถึงภูเขาเขียวขจี ต้นไม้สะบัดใบเบาๆ ให้น้ำฝนกระจายสู่ผืนดิน คิดถึงเวลาที่นั่งมองเม็ดฝนกระทบผิวหน้าของน้ำที่เจิ่งนองบนพื้น หยดน้ำขนาดเล็กที่กระจายนั้นมีรูปร่างเหมือนกรวยจิ๋ว เกิดขึ้นชั่วเสี้ยววินาทีหนึ่งแล้วหายไป

          ในงานแต่งงานของเพื่อนสนิทที่เลยวัยสาวน้อยไปแล้วไกลโข ฉับรับบทตากล้องคนเดียวของทั้งงาน ทั้งๆ ที่ขาดทั้งประสบการณ์และฝีมือ แต่ที่แย่ที่สุดคงเป็นแนวทางของตากล้องอันไม่อินกับรักหวาน ได้แต่ทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด อดน้ำอดข้าวหลายชั่วโมง เดินถ่ายรูปไปทั่วงาน

          แขกผู้มีเกียรติท่านหนึ่งคอมเพลนปนแซว ประโยคลอยผ่านเลนส์ทะลุกลับมาที่ตากล้อง ได้ยินชัดเจนว่า ..มาถ่ายรูปงานเค้า เสียงนับ (นึง ส่อง ซั่ม) ซักคำก็ไม่ได้ยิน..

          ก็จริงอย่างเขาว่า ปกติกูถ่ายแต่แลนด์สเคปนี่หว่า ภูเขามันเคยต้องการให้นับก่อนแอ๊คท่าซะที่ไหน..

          ด้วยวัยที่เลยวัยสาวน้อยมาแล้วไกลโข เพื่อนที่แต่งงานแทบจะเป็นคนท้ายๆ ในเก๊ะที่แปะป้ายว่า "ค้างสต๊อก" (ฉันไม่ได้อยู่ที่ก้นเก๊ะนั่น เพราะไม่เคยเข้าไปในนั้นแต่แรกแล้ว) คนต้นขบวนนั้นผลิตทายาทออกมาแล้ว ฉันมีหลานเกินสิบเฉียดยี่สิบคน รับบทบาท น้า/อา/ป้า อย่างเหมาะเจาะ เป็นคนห้วนๆ ที่เด็กแทบทุกวัยชอบ บางคนถามเคล็ดลับในการเลี้ยงเด็ก ทำอย่างไรลูกกูถึงได้ติดมึงเป็นตังเม ฉันตอบไปว่า ..กูไม่เคยลืมว่าตอนเด็กกูเป็นยังไง..

          น้า/อา/ป้า ไม่ได้เลี้ยงหลาน แต่กำลังเป็นเพื่อนเล่นที่ตัวโตเกินไปเท่านั้นเอง

          เสียงทักจากผู้หวังดีที่เฝ้าดู น้า/อา/ป้า เล่นกับเด็กน้อย หัวเราะเสียงใส ไม่ใช่ครั้งเดียวที่โดนถามแบบนี้ ..ไม่ลองมีดูเองบ้างล่ะ เลี้ยงเด็กเก่งแบบนี้ต้องดีแน่ๆ..

          ฉันตอบอย่างไม่ต้องหยุดคิด

          "ภูเขาสวย ฉันชอบมากๆ แต่ถึงอย่างนั้น เธอเคยคิดอยากเอาภูเขากลับบ้านมั่งไหม? ไม่. ฉันคิดถึงฉันก็ไปหา

          ...แต่ไม่เอากลับบ้านนะ"

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

มีแต่คิดถึง อยากอยู่ด้วย เพราะเอากลับบ้านมาไม่ได้ อิอิconfused smile

#12 By [ANA]* on 2013-09-29 12:11

 แวะมาทักทายจ้า

#11 By ~Pare~ on 2013-09-27 23:35

เด็ก,
บางครั้งก็ชอบนะ
แต่บางครั้งก็ไม่ชอบเอาซะเลย sad smile

#10 By kae on 2013-08-18 15:24

เหมือนผมเลยครับ เวลาถูกเค้าใช้ให้ถ่ายรูปก็ไม่ได้นับอะไรเลยเหมือนกัน ผมชอบแอบถ่ายมากกว่าน่ะครับ ไม่ว่าจะท้องฟ้า ภูเขา ทะเล หมา แมว หรือแม้แต่คน surprised smile
big smile

#8 By nudee on 2013-08-08 16:36

เด็กนี่เล่นได้เป็นครั้งคราวค่ะ
อยู่ด้วยไม่ได้ตลอดเวลา cry
น่าจะเอารูปมาแบ่งกันมั่งเนอะ
อยากเห็นเจ้าบ่าวอึอึ

#6 By ปิยะ99 on 2013-08-02 16:25

@nirankas เป็นเหมือนกันเลย ถ้าบังคับให้นับก็นับให้ได้นะ แต่กดไม่สัมพันธ์กับการนับนะ อยากกดตรงไหนก็กดแหละ เป็นช่างภาพแบบเอาแต่ใจ ถ่ายแต่หมาแมว confused smile

#5 By แอ้ on 2013-08-02 09:37

เราถ่ายรูปนับหนึ่งสองสามเหมือนกัน
แต่กดชัตเตอร์ไปสองสามช็อต คือนับไปงั้นๆ
( Hot! Hot! )
เราก็ไม่มีลูก อยากเล่นกับเด็กก็ไปเล่นลูกคนอื่น อิอิ

#4 By Nirankas on 2013-08-02 08:32

@jumbara เข้าใจเลยค่ะ
ทริปล่าสุด นั่งรอหลานหลับ จะจิบเบียร์กันเสียหน่อย
สนุกเกิน ไม่ยอมหลับยอมนอน ผู้ใหญ่จะหลับซะก่อน 

#3 By แอ้ on 2013-08-02 06:50

คนที่เคยเลี้ยงเด็กจริงจริงจะทราบดีว่า...เด็กๆ จะน่ารักน่าเอ็นดูที่สุดตอนที่พวกเค้า....."หลับ"... 

#2 By O-Be One on 2013-08-02 01:14

ตอบได้ดีจริงๆ ชอบๆค่ะ open-mounthed smile

#1 By lizardgirl on 2013-08-01 19:07

Recommend