แอ้ View my profile

ปล่อยของ

posted on 05 Aug 2009 11:15 by littlest-aa in Special
..
          แอ้มีความชำนาญอย่างหนึ่งซุกซ่อนอยู่ มันเป็นความชำนาญที่ไม่ควรจะออกอากาศสักเท่าไหร่ นั่นก็คือความทะลึ่งระดับ supreme ค่ะ (หยุดไว้แค่ทะลึ่งนะ แต่หยาบโลนนี่แอ้ไม่เล่นค่ะ มันไม่ขำ เอาแค่ฮาๆ ก็พอเนอะ) แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว มาปล่อยของกันดีกว่า ถือเป็นการสืบทอดทายาททะลึ่งมิให้สูญสลายหายไป โดยมุกคำผวนทั้งหมดนี้ ได้รับการสืบทอดมาจากชาวทะลึ่งรุ่นสู่รุ่น คิดขึ้นใหม่บ้าง อ่านมาจากหนังสือบ้าง ถ้าชอบใจก็โปรดหัวเราะฮิฮิ ฮ่าฮ่า ดังๆ และจำไปอำเพื่อนต่อ แต่ถ้าไม่ชอบใจโปรดอย่าเพิ่งสิ้นหวังในตัวแอ้นะคะ เอนทรี่หน้าจะเลิกทะลึ่งแล้วจ้า..
..
หมายเหตุ : ถ้าถูกใจแอบฮาเงียบๆ กันดีกว่าเนอะ อย่าให้ดาวนะคะ อ่านกันแค่ขาประจำดีกว่า เดี๋ยวโดนเป๋ยเผิดต่อสาธารณะชน มันจะไม่งามคร้าบ..
..
..
          "นี่เธอรู้มั้ย ผู้หญิงเราเนี่ย มีโอกาสเลือกหนุ่มๆ ก็ต้องเลือกที่ดีๆ ให้เข้าตำราชายดีสี่ประเภทนะเธอ"
          "อย่างไรไหนวานบอก"
          "หนึ่งเขาต้องดีที่หู หมายถึง รู้จักรับฟังทุกข์สุขของเราบ้าง"
          "สองเขาต้องดีที่หัน หมายถึง เวลาเราเรียกหาให้หันมาโดยไวอย่าได้ช้า"
          "สามเขาต้องดีอย่าห่างเหิน หมายถึง เอาใจใส่ใกล้ชิด อย่าเหินห่างให้เราต้องเหงา"
          "สี่เมื่อเขามีดีทั้งสามข้อที่ว่ามาแล้ว ก็ให้ทำซ้ำๆ อีก เรียกว่า ดีหลายๆ เท่า"
          "..............................."
..
..
          "รู้มั้ย ทำไมคนอีสานถึงต้องแบกไหเข้ากรุงเทพฯ มาด้วย"
          "เพราะเอาปลาร้ามากินใช่ป่ะ"
          "ไม่ใช่เฟ้ย เพราะแบกไหขึ้นรถฟรีไง"
          "โอ๊ว... จริงเด้..."
..
..
          "กระเป๋าอะไรใหญ่ที่สุด"
          "กระเป๋าไดโนโศก"
..
..
          อันนี้สวนเพื่อนสดๆ วันนั้นคุยกับเพื่อนเรื่องธุรกิจบั้นปลายชีวิต (คนอายุทเวนตี้ซัมธิงเขาคุยกันเช่นนี้ค่ะ) เพื่อนๆ อยากไปอยู่ภาคเหนือ ปลูกพืชเมืองหนาวขาย และลองคิดกันเล่นๆ ว่าพืชชนิดไหนน่าสนใจที่สุด
          "กูสนใจสตรอว์เบอร์รี่ว่ะ" เพื่อนบอก
          "ชั้นว่ามีตัวนึงว่ะ น่าสนใจมากกว่าสตรอว์เบอร์รี่อีก" แอ้บอก
          "ต้นอะไรของแกวะ"         
          "เฮอร์เบอร์รี่" (กรุณา stress เสียงเช่นนี้ Her'berry)
..
..
          เช้าวันทำงาน ใส่เสื้อสีดำ ปักเลื่อมจำนวนมาก เจอหน้าเพื่อนที่ทำงานปั๊บ ทักปุ๊บ
          "หืมม์... เพชรแยะเชียว"
          "อ่านะ.. เพชรย้อมด้วย"
..
..
          "ยักษ์อะไร เหนื่อยที่สุด"
          "ยักษ์ไม่มีเพชรไง"
          "น่าเห็นใจนะนั่น"
..
..
          เดินมาเจอเพื่อนสาว เปลี่ยนทรงผมใหม่ ดูใบหน้าสว่างขึ้นเป็นกอง
         
"ต๊าย..ผมทรงใหม่ เปิดหูแล้วดูหน้าดีนะจ๊ะ"
         
"แล้วชั้นล่ะ แล้วชั้นล่ะ" เพื่อนชายข้างๆ กันถาม
          "อย่างแก เปิดหูแล้วดูหน้าดำย่ะ"

..
..
         
ณ ร้านซีฟู้ดริมเล
          "กินหอยตัวนี้ หอยตัวนี้"
          กินเสร็จเรียบร้อย บ่นพึมๆ
          "หอยไม่ค่อยอะหรี่"
..
..

         
เพื่อนชายถามด้วยความสงสัย
         
"เวลาผู้หญิงไปทำผมในร้านนี่ เขาเซ็ตก่อนย้อมหรือว่าย้อมก่อนเซ็ตวะ"
          (มุกนี้จะจำไปเล่นโปรดระมัดระวัง เคยมีคนพลาดมาแล้วคือหลุดปากออกมาว่า "เวลาไปทำผมในร้านนี่ เขาเซ็ตก่อนย้อมหรือว่าซ้อมก่อน.... เอ่อ.. เฮ้ย!!!")
..
..
          "จะไปเที่ยวระยอง ไปหาดไหนดีวะ"
          "หาดแม่รำพึงเป็นไง"
          "ไม่เอาๆ ไปหาดแม่สะอี๋ดีกว่า"
          "มันเป็นไงวะ"
          "ก็หาดกว้างเท่าถีแหละวะ"
          "หาดเกลื่อนกลี๋ด้วย"
          "ไปโว้ย... "
..
..
          "ดีนะที่พี่เคนแกแต่งกะเจ๊หน่อยไปซะได้"
          "ทำไมวะ สาวๆ เสียใจทั้งเมือง"
          "ยังดีกว่าไปคว้าสาวหมวยมาเป็นแฟนล่ะวะ"
          "หมวยไม่ดียังไง"
          "ก็ไปไหนมาไหน คนจะเรียกยังไงอะ เคน-หมวย ไหวเหรอวะ"
          "กร๊ากกกกกกกซ์ซ์"
..
..
          ถาม : เวลาเล่นดนตรีร่วมกับวง ควรเล่นคีย์อะไร
          ตอบ : คีย์นักดนตรวย
..
..
          มุกคลาสสิค
          ถาม : นักวิทยาศาสตร์ถือวัตถุ สมมติชื่อเป็น หิน A และ หิน B ยืนอยู่ที่หน้าผาสูงในสูญญากาศ ทิ้งหินทั้งสองก้อนพร้อมกัน หินก้อนไหนจะตกถึงพื้นช้ากว่า
          ตอบ : หิน B สิ เพราะว่ามันบินไปแล้ว
          ถาม : ทำอย่างไรจะให้หิน B บินกลับมา
          ตอบ : เอากระไดมาล่อ
..
..
          "คนทำงานทางการเมืองตำแหน่งนี้ชีวิตคงเซ็งพิลึกเลยเนอะ"
          "ตำแหน่งอะไรวะ"
          "รัฐมนตรีช่วยคลัง"
          "เออ.. เป็นงานที่อนาถมากจริงๆ"
..
..
          หน้ามหาลัยมีหอพักมากมาย เปิดเทอมมาต่างคนต่างย้ายหอกันอุตลุด
          "นี่ย้ายไปอยู่หอไหนเนี่ย"
          "หอปรารถนาดี"
          "โอ๊ย แค่ชื่อก็กินขาด มีอะไรดีๆ มั่ง"
          "ดีทุกอย่าง มีกฎห้ามอย่างเดียว"
          "ห้ามไรวะ"
          "ห้ามเอาลิ้นจี่เข้าไปในหอ"
..
..
          "นี่เธอ สอนชั้นผวนคำบ้างสิ ชั้นอยากหัดกับเขาบ้าง"
          "ได้สิ ลองดูนะ เห็นหมู - หูเหม็น ผวนได้เปล่า"
          "ได้ๆ ลองคำอื่นบ้างสิ"
          "เห็นกวาง"
          "หางเกว็น"
          "เห็นบ่าง"
          "หางเบ่น"
          "เก่งมาก เอ้า เห็นช้าง"
          "หางชี้"
          "กร๊ากกกก.. เก่งเกินครูแล้วล่ะเธอ"
..
..
         
         
           
                   
         
          ความทะลึ่งตึงตังในคำผวนนี้ เราสนุกกันได้ชาติเดียวภาษาเดียวในโลก ในความรู้สึกของแอ้นี่มันถึงขั้นมรดกวัฒนธรรมทีเดียวนะคะ จำได้ว่าผวนเป็นตั้งแต่ย้งเด็กๆ (แม่สอน ดูเอาเถอะ สอนคำทะลึ่งๆ เสียด้วย) แต่ส่วนมากเราจะไม่ค่อยเขียน หรือบันทึกกัน เหมือนพวกเพลงแปลงทะลึ่งๆ ที่หัดร้องกันที่มหาลัย ไม่จด ต้องจำและถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นอย่างเดียว ถ้าใครไม่ชอบเอนทรี่นี้ ขอสัญญาว่า เอนทรี่หน้าจะมาแนวซึ้งๆ ค่ะ แต่ถ้าหากใครที่ชอบความมหัศจรรย์ทางภาษาแบบนี้ ทิ้งรอยยิ้มไว้ แล้วโอกาสต่อไป แอ้จะรวบรวมมาฝากอีกนะคะ
..
..
          
       
          
         
          

Comment

Comment:

Tweet

เหอ ๆ คุณแ้อ้ค่ะ...เห็นคุณแ้อ้ไปเม้นท์แล้ว นึกเรื่องคำผวนได้อีกเรื่องอ่ะ.. 555555

ตอนที่เรียนอยู่จะมีการแข่งกีฬาสีกันทุกโรงเรียน ทุกมหาวิทยาลัย...

เวลาให้เลือกสี..มักจะตอบเืพื่อนว่า เข้าสีอะไรก็ได้ยกเว้น
สี...

คิดว่าคุณแอ้คงรู้นะ...55555

ปล. ยืนยันอีกครั้งว่าทะลึ่งวันนิดจิตแจ่มใสconfused smile confused smile cry cry

#67 By 12345 on 2009-08-10 22:47

พี่แอ้ sad smile confused smile

#66 By • NoO IzY • on 2009-08-08 13:46

หง่า.. อ่านแล้ว..เออ...

น้องแอ้...ได้แค่เนี้ย เจงอ่ะ...

พี่ว่า มันต้อง ลึก ล้น กว่านี้นะ...ใช่ไหม!!!...

ไม่ง้าน