แอ้ View my profile

แท๊กซี่กับผะ..ผะ.. ผี

posted on 14 Jun 2009 00:36 by littlest-aa in Life

..

          เมื่อวานซืนขึ้นแท๊กซี่ ไปเจอเข้ากับคนขับที่กลัวผีที่สุดในจักรวาลของชาวแท๊กซี่แล้วมั้งคะ ถ้าตัดเรื่อง (บางคน) ขับรถงี่เง่า (บางคน) จิตใจชั่วร้าย (บางคน) เชื่อคนง่ายให้เขาหลอกจูงจมูก ฯลฯ ไปแล้วล่ะก็ .. แอ้ชอบใช้บริการแท๊กซี่ค่ะ และจะขอบคุณมากถ้าต่างคนต่างนั่งเงียบๆ ปล่อยให้ความคิดในหัวตัวเองฟุ้งๆ ไปนอกหลังคาเหล็กเคลือบสีสดๆ นั่น แต่ถ้าในสองกรณีนี้ คือ (1) เขาเป็นคนช่างพูด หรือ (2) เรากำลังเพลียจนจะหลับ แอ้ก็จะชวนคุยเรื่องผีค่ะ เพราะเป็นเรื่องเดียวที่จะทำให้ทั้งผู้ขับ และผู้โดยสาร ร่วมใจสามัคคีกันขนลุกเกรียวได้จนตลอดทาง แถมยังเป็นการละลายพฤติกรรมฝ่ายตรงข้ามอีกด้วย คนที่ร่วมเล่าและร่วมกลัวไปกับเรา ย่อมไม่คิดปล้นเราที่แยกหน้าแน่ๆ ใช่ไหมล่ะคะ วันนี้เอาเรื่องผีๆ ที่ได้ฟังมาจากคนขับแท๊กซี่มาแบ่งปันกันดีกว่า.. เผื่อใครเหงาๆ เบื่อๆ จะได้ตาสว่างกันซะเลย.. แหะๆ

..

วันศุกร์ราวสองทุ่ม หน้าเมเจอร์รัชโยธิน

          ในมือแอ้มีไอซ์มอนสเตอร์ถ้วยเล็กที่กำลังละลาย ทั้งๆ ที่ตัวเองกำลังเป็นหวัดเนี่ยแหละ โบกแท๊กซี่แล้วผลุบเข้าไปในรถ คอร์นมิลค์กระฉอกนิดหน่อยตอนเข้าประตูรถที่ค่อนข้างต่ำ พอบอกทางแล้ว แอ้ก็นึกหงุดหงิดนิดๆ ที่กางเกงต้องเหนียวในเวลาอีกไม่ช้า

          "พี่ใช้ทางลัดไปรัชดาเป็นไหมคะ" เวลาขึ้นรถหน้าเมเจอร์แอ้จะถามอย่างนี้ทุกคันค่ะ เพราะขี้เกียจไปรถติดรอยูเทิร์นที่แถวหน้า รพ.เมโย ก็แถวนี้มันถิ่นแอ้นี่นะ "ไม่เป็นครับ"

          "ซ้ายเลยพี่"

          คนขับวัยสามสิบกว่าๆ ท่าทางไฮเปอร์นิดๆ เริ่มลังเลกับเส้นทางลัดหลังเมเจอร์ค่ะ เมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าไปสุดแล้วจะมีซอยมืดตึ้บไม่น่าเข้าอยู่เบื้องหน้า "เข้าไปในซอยมืดๆ นั่นแหละค่ะพี่" คนขับแท๊กซี่สะดุ้งเล็กน้อย มองผ่านกระจกมองหลังมาทางแอ้

          "แหม.. พูดซะไม่น่าเข้าเลยนะครับ ซอยมืดๆ ด้วย.. แหะๆ"

          อ้าว.. ไอ้นี่กลัวผีนี่หว่า .. อย่างนี้ก็หนุกเด้        

          "โด่พี่ ไม่เห็นจะน่ากลัวเลย ถ้าหนูพูดว่า ... ข้าวววว ปายยยย นายยยย ซอยยย มืดดดด มืดดดด น่านนน แหละค่าพี่.... อย่างนี้สิถึงจะน่ากลัว" แอ้ทำเสียงเยือกเย็น แต่ขำเป็นบ้าเลย

          "โอ๊ย.. ผมล่ะกลัวที่สุดเลยผีเนี่ย อย่าพูดอย่างนั้นสิคร้าบ.."

          "พี่ก็กลัวไปได้.. แหม ผีที่ไหนจะกินไอติมตอนขึ้นรถกันเล่า" อันที่จริงมันไม่ใช่ไอติม แต่ก็เอาเหอะ นั่นไม่ใช่ประเด็นเนาะ "แหะๆ จริงๆ ด้วย คงไม่ใช่ผีหรอกเนอะ" ตาแท๊กซี่เริ่มใจชื้น

          "อันที่จริงหนูชอบคุยเรื่องผีมากเลย พี่เคยเจอมั่งป่ะ" แอ้พูดไปอมยิ้มไป

          "ไม่เคยเลยครับ ไม่เจอแหละเป็นดี"

          "โอเค งั้นหนูเล่าให้ฟังเอง"

..

..

[บทที่ ๑ : ผีแม่ลูก เวอร์ชั่นตำรวจฮีโร่]

          "เรื่องนี้ดังในหมู่แท๊กซี่มากนะพี่ เอ๊ะ แปลกดีพี่ไม่เคยได้ยินได้ไงกัน.. คือหนูเคยได้ยินมาก่อนนี้แล้วอะนะ จากลุงแท๊กซี่คนหนึ่งเล่าให้ฟัง แต่ก็เพิ่งได้ฟังอีกรอบ จากคลิปของรายการเดอะช็อค โอ้ เรื่องนี่ตรงกันเป๋งๆ เลยพี่..."

..

          มีแท๊กซี่คนหนึ่ง เขาโดนเรียกรถโดยแม่ลูกคู่หนึ่ง และยื่นกระดาษบอกที่อยู่ให้ แต่กระดาษนั้นถูกเขียนแบบตัวกลับ ซึ่งต้องส่องกระจกถึงจะอ่านออก เขาวิเคราะห์กันว่า เขียนกันคนละภพละภูมิกับเราก็ออกมากลับด้านแบบนี้แหละ (แม่เจ้า.. กูก็เขียนอย่างนี้มาเป็นสิบปีแล้วง่ะ) คนขับก็พาไปส่งถึงที่ ไม่ใกล้ไม่ไกลละแวกนี้แหละ แล้วแม่ลูกก็เผ่นหายไปเลย ไม่จ่ายตังค์ .. แท๊กซี่ไม่ยอม ตะโกนอยู่หน้าบ้าน บ้านที่แม่ลูกเข้าไป ก็ยังมืดอยู่ ไฟก็ไม่เปิด เขาก็ยืนตะโกนด่าอยู่ตรงนั้นด้วยอารมณ์โมโห.. จนตำรวจมาเจอเข้าพอดี

          คุณตำรวจสอบถามได้ความแล้ว ก็อัญเชิญคุณแท๊กซี่ออกจากตรงนั้น ไปคุยกันที่สว่างๆ หน้าเซเว่นจะดีกว่า ..

          "มิเตอร์ขึ้นไปเท่าไหร่ ผมจ่ายให้เอง" คุณตำรวจกล่าวกับคุณแท๊กซี่.. และควักเงินจ่ายให้ร้อยกว่าบาทตามมิเตอร์ เรื่องมีอยู่ว่า สองแม่ลูกนั้นเพิ่งจะขึ้นหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งเมื่อสามวันก่อนนั้น เนื่องจากคุณแม่ปลิดชีพลูกและตัวเองด้วยยาพิษ โทษฐานที่คุณพ่อทิ้งสองแม่ลูกไป .. บรึ๋ยยยยย ..

..

..

..

          "บ้านนั้นอยู่แถวไหนอะพี่" คุณแท๊กซี่ถาม มันเป็นกติกาของสังคม เมื่อคนเรียกเรามาว่า 'พี่' เราต้องเรียกเขา 'พี่' กลับไปเสมอ (เหรอ) "เอ๊.. จำไม่ได้แน่นักนะคะ ประมาณว่าไม่ไกลจากที่นี่แหละ.. ลาดพร้าวล่ะมั้ง"

          พี่แท๊กซี่ดูทุรนทุรายเล็กน้อย.. "อู๊ย.. ใกล้เลย.. อู๊ย.."

          "ยังมีอีกเรื่องนึงพี่ พี่รู้จักซอยกันตนาป่ะ อยู่ตรงวงแหวนบางใหญ่บางบัวทองอะพี่"

..

..

[บทที่ ๒ : ผีแม่ลูก เวอร์ชั่น อย่าทิ้งผมไปนะคุณผู้โดยสาร]

          "สมัยก่อนหนูกะเพื่อนๆ ชอบซิ่งกินเหล้ากันดึกๆ ดื่นๆ ส่งบ้านกันทีละคนเป็นประจำอะพี่ วันนั้นหนูเรียกแท๊กซี่เข้าไปส่งพี่คนนึงก่อนในซอยกันตนา มันเป็นซอยที่ลึกมาก แล้วก็เปลี่ยวมากเลยพี่ ด้านหลังนี่ทะลุออกท้องนา ไปวัดดอนหวาย วัดไร่ขิงได้เลย.."

..

          "เดี๋ยวนะครับ" ตาแท๊กซี่เอื้อมมือมาเปิดไฟในรถสว่างจ้า

          "พี่จะเปิดทำไม๊.. " นึกในใจว่า คนอื่นมองเข้ามาในรถคงจะงงๆ ไอ้นี่จะเปิดไฟขับทำไม

..

          "วันนั้นพอส่งเพื่อนเสร็จ หนูก็ไปต่อใช่ป่ะพี่ ตาแท๊กซี่แกบอกว่า เฮ้อ.. ผมล่ะดีใจจริงๆ ที่คุณไม่ลงไปกับเขา .. บอกตรงๆ ไอ้เราก็นึกว่าไม่ชอบมาพากลล่ะ อยู่ๆ มาพูดงี้กับเราได้ไง.. "

..

          พี่แท๊กซี่คนนั้นบอกว่า ยังเล่าอะไรตอนนี้ไม่ได้ ขอออกไปให้พ้นซอยก่อนนะ ระหว่างทางตรงหัวโค้ง ที่มีศาลเก่าๆ ถูกทิ้งไว้ แกก็บุ้ยใบ้บอก โดยไม่พูดอะไร ประมาณว่าล็อครถขับตัวเขม็งเกร็งตูดเลยล่ะ (ไอ้ตรงเกร็งตูดนี่เสริมเองตะกี้ค่ะ) พอพ้นปากซอยแกก็เล่าต่อ

          "เดือนที่แล้วนี่เอง ผมมาส่งผู้โดยสารที่กลับจากกินเหล้าอย่างพวกคุณนี่แหละ แต่ต่างกันตรงที่ว่า เขาลงไปกันหมดรถเลย ตอนนั้นเป็นเวลาตีสองเหมือนกับวันนี้แหละ ผมขับออกมาตรงจุดที่ผมบอกให้มองนั่นไง .. "

          พี่แท๊กซี่เห็นสองแม่ลูกโบกรถ แกรีบจอดด้วยความใจดี แกบอกว่ามันดึกมากแล้ว ต่อให้ไม่โบกยังไง แกก็คงจะถามด้วยความเป็นห่วงอยู่ดีว่ามาทำอะไรอยู่ตรงนั้น คนแม่บอกว่าไปตลิ่งชัน แกก็บึ่งรถไปโดยไม่มองกระจกหลังเลย คงขับด้วยความเร็ว และถนนโล่งๆ อย่างที่จะเป็นตอนหลังตีสองนั่นแหละค่ะ ระหว่างทางมีเสียงลูกงอแง และแม่ปลอบๆ ดุๆ ลูกไปตลอดทาง

          ใกล้ถึง พี่แท๊กซี่ถามสองแม่ลูกว่า จะให้จอดฝั่งนี้หรือยูเทิร์นครับ .. เงียบครับ หันหลังไปก็ไม่มีใครแล้ว..

          "ตอนคุณบอกว่ามาซอยกันตนา ผมล่ะไม่อยากจะมาเลย.. แต่ก็ดีแล้วครับ ที่คุณไม่ลงไปกับเขา" พี่แท๊กซี่คนนั้นเล่าไปก็ขนลุกขนพองด้วยความ..บรึ๋ยยยย.. ไปตลอดทางเลยค่ะ

..

..

..

          "โอเคพี่ ซ้ายหน้าใต้สะพานลอยเลยค่ะ"

          "ซอยคุณมืดไหมเนี่ย" ตาแท๊กซี่ขี้กลัวถาม "เฮ้ย ไม่หรอกพี่ .. ค่ะ แล้วเลี้ยวขวานะ อันที่จริงพี่ไม่เคยเจอผีเลย โตมาจนป่านนี้แล้ว เขาไม่มาให้เห็นแล้วแหละ แสดงว่าจูนไม่ตรงกับเขาหรอกนะ" ดูเหมือนแกไม่ค่อยจะรับรู้ที่แอ้ปลอบแล้วแหละ

          "เอาล่ะพี่จอดตรงนี้แหละค่ะ" ระหว่างแอ้ควักตังค์ ตะแกชะเง้อมาที่เบาะหลัง หน้าตาไม่ค่อยจะดี

          "นี่ไม่ได้มีลูกมีเด็กอะไรมาด้วยใช่ไหมเนี่ย"

          "เฮ้ยพี่ คนจริงๆ ไม่ใช่ผีไงเล่า .. เอ้อ.. พี่นี่เป็นเอามากแฮะ" แอ้จ่ายค่าโดยสารและมุดออกจากรถได้สำเร็จ ตาพี่แท๊กซี่เอื้อมมือไปปิดไฟ ตะโกนออกมา "โชคดีนะครับ"

          "โชคดีนะพี่ อย่าได้ไปเจอะไปเจอพวกนี้เลยนะ ฮ่าๆๆๆ"

..

..

..

..

หมายเหตุ : เรื่องผีที่เล่าสองเรื่อง เป็นเรื่องที่แอ้ฟังมาจากแท๊กซี่สองรายค่ะ รายที่กันตนานั่นหลายปีแล้ว สมัยแอ้ยังอยู่บางแคโน่น.. แต่ยังมีอีกหลายเรื่องนะคะที่ฟังมา ขอยกไปโอกาสหน้า จะเอามาเล่าให้ฟังอีกค่ะ (แต่ถามว่าเจอเองไหม ไม่เจอค่ะ แอ้เป็นคนจูนไม่ตรงกับพวกเขานะ ซึ่งก็.. ดีแล้วไง..หรือคุณว่าไงคะ)

..

..

         

 

Comment

Comment:

Tweet

น่าสงสารพี่แท๊กซี่ คงขนลุกขนพองตลอดการทำงานคืนนั้น 555+

ขี้แกล้งจริง ๆ พี่แอ้เนี่ย

#42 By นายอุ๊ย!! on 2010-11-11 11:18

open-mounthed smile open-mounthed smile

#41 By mp3 (222.123.143.55) on 2009-07-08 16:49

เคยคุยเรื่องผีกับtaxiเหมือนกัน
ตอนที่ผ่านสถานที่ที่เขาร่ำลือ
แต่ก็เฉยๆนะครับ แต่ถ้าไม่ใช่คนขับนี่สิ คงน่ากลัว

#40 By แทณนี่แหละ on 2009-06-15 14:38

พี่แท๊กซี่แกคงกลัวจริงๆ เนาะ sad smile
เอาอีกๆๆ อยากอ่านอีก

#39 By พ. on 2009-06-15 14:37

ไปแกล้งเค้า รา วังงง น้าาาาา

กุ๊ก กุ๊ก กู๋

#38 By yano on 2009-06-15 10:02

รู้สึกผิดเลย .. ทำให้กลัวกันหลายท่านเลย แอ้ขอโทษนะคะ..



แต่...



..การเขียนที่ดี คือการเขียนแล้วผู้อ่านคล้อยตามใช่ป่ะ.. แหะๆ งั้นเดี๋ยวหามาเล่าอีก แนวนี้สะสมไว้เพียบเลย.. ฮ่าๆๆ confused smile

#37 By แอ้ on 2009-06-15 08:56

sad smile เค้ากลัวนะเนี่ย
ไม่น่าหลงมาอ่านยาววิกาลงี้เลยยยยยยย ปรื้อออออ sad smile sad smile

#36 By ChayaLively on 2009-06-15 04:49

เราก็กลัว...
แต่ทำใจกล้าอ่านมาจนจบ
คืนนี้จะหลับไหมเนี่ย
ไม่กล้าอ่านค่ะ กลัวผี

แต่แวะมารดน้ำให้พี่แอ้

//ไม่ได้เข้ามานานละ sad smile Hot!

#34 By • NoO IzY • on 2009-06-15 00:51

ชอบฟัง ชอบอ่าน แต่ไม่ชอบเจอ sad smile

#33 By Faris Cassidy on 2009-06-15 00:05

อ่านไปก็ขนลุกไป แต่ทำไมจบท้ายถึงขำได้หละเนี่ย

confused smile

#32 By ชายคลอง on 2009-06-14 23:35

กรี๊ดดดดดดดดดcry

น่ากลัวมากเลย

ไปเล่าให้ฟังตอนขับแท็กซี่แล้วยังตามาเ่ล่าในบล็อกต่ออีก

เค้ากลัวผีนะตัวdouble wink

#31 By anonymous108 on 2009-06-14 23:10