แอ้ View my profile

สะเมิงในสายหมอก #1

posted on 06 Jan 2009 17:59 by littlest-aa in Travel
สำหรับสะเมิงในสายหมอกนี้ .. ขอแบ่งเป็นซัก 2 ตอนแล้วกันนะคะ ..
ใครยังไม่เคยได้ยินชื่ออำเภอนี้บ้าง.. ค่อยๆ ตามมาดูกันว่ามีอะไรในหมอกนั่น .. นะคะ
---------------------------------
..
          ที่มาของการเดินทางมายังอำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ตามลำพังนี้ ก็มาจากทริปขุนแม่ยะค่ะ เนื่องจากเพื่อนๆ ต้องกลับมาทำงาน แต่แอ้ตัดใจลาพักร้อนยาวไปเลย ไหนๆ ก็ขึ้นเชียงใหม่ ค่าพลังงาน ค่าเมื่อยตั้งหลายชั่วโมง ให้กลับง่ายๆ ก็เสียดายค่ะ ตอนที่ตัดสินใจจะเดินทางต่อ ก็มองๆ หาหลายอำเภอของเชียงใหม่ มาลงท้ายที่สะเมิงค่ะ
..
เริ่มจากค้นกูเกิ้ล แล้วเปิดมาเจอเว็บนี้
..
..
..
          ไม่ทันได้ดูเนื้อหาเว็บ ก็กดไปหาเจ้าของเว็บ เป็นพี่สาวสุดซ่าชื่อพี่แอน คุยกันสองคำ กับเมลอีกฉบับ ก็รู้ว่าคอเดียวกัน แอ้กับพี่แอนนัดหมายกันทันทีว่าพี่แอนจะรับน้องคนนี้ไปซิ่งปีใหม่ด้วยกัน.. เย็นวันที่ 28 แอ้แยกกับเพื่อนๆ ที่ตลาดวโรรส แบกกระเป๋าเดินตะลอนๆ หาห้างทองโอ๊วจินเฮง ท่ารถไปสะเมิง (และอีกหลายๆ อำเภอที่น่าสนใจ) ขึ้นรถไปสะเมิงใต้ เที่ยวสุดท้ายออก 6 โมงเย็นค่ะ
          ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่าสะเมิงเป็นอำเภออย่างไร ไกลแค่ไหน (ดูแผนที่แล้วนึกว่าไม่ไกล) พอรถออก อากาศก็เริ่มหนาวเย็นจนต้องหยิบผ้าพันคอในกระเป๋าออกมาห่ม ยิ่งขับออกจากเมืองเชียงใหม่ ฟ้าก็เริ่มมืดลง..
..
..
          ถึงได้รู้ว่า.. สะเมิงคือเมืองบนเขา..
..
.. 
          พี่คนขับรถสองแถวเหลืองชำนาญทางสุดยอดค่ะ ซิ่งเข้าโค้งแบบแทบเหาะ อากาศก็หนาว ดาวก็เริ่มขึ้นเต็มฟ้า ผู้โดยสารดูชิลๆ แม่อุ๊ยสามคนที่ขึ้นระหว่างทางส่งเสียงอู้คำเมืองสนุกสนาน ทุกครั้งที่รถวกขึ้นสูงอีกครั้ง เราจะมองเห็นเมืองที่เพิ่งผ่านไปสะท้อนแสงไฟแวววาวเหมือนเมืองในเทพนิยาย แต่แอ้ไม่สามารถจะบันทึกมันได้ด้วยวิธีอื่นนอกจากมองด้วยตาแล้วจำไปในใจ เพราะนั่งอยู่นอกสุดท้ายรถซิ่ง มือก็เกร็งจับราวเหล็กไว้ ส่วนขาก็หนีบกระเป๋าไว้ค่ะ
..
..
          หนาวมากๆ หลายๆๆๆ โค้งมากๆ สุดท้ายเราก็มาถึงจนได้ค่ะ สะเมิงใต้ รถส่งที่หน้าบ้านพี่แอนซึ่งอยู่ตรงข้ามตลาดและร้าน 108 Shop อยู่ใกล้ธนาคารกรุงเทพฯ ด้วย .. เรารอดแล้ว.. เย้ๆ..
..
..
          คืนนั้นพี่แอนเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้อาบ แล้วแอ้ก็สลบไปอย่างรวดเร็ว เพราะตรากตรำมาสองคืนเต็มๆ ที่นอนไม่หลับค่ะ
..
..
          เช้าตื่นมา เดินสำรวจ สะเมิง เมืองในหมอก..
..

อาหารเช้า เดินตุปัดตุเป๋ไปเจอใครเปิดร้านแต่เช้าก็เสร็จไอ้แอ้..
..
.. 
นี่วิวที่มองจากหลังห้องน้ำเทศบาลยามเช้านะคะ..
ปลดทุกข์อย่างแสนสุขจริงๆ 
..
.. 
          สำหรับโปรแกรมทัวร์สะเมิงครั้งนี้ ปกติพี่แอนทำเป็นธุรกิจนำเที่ยวตามปกติค่ะ แต่สำหรับแอ้ พี่แกบอกว่า ปีใหม่หยุดทำงาน ถือว่าไปเที่ยวด้วยกันก็แล้วกัน.. คือไปกันแบบชิลๆ ค่ะ สะดวกยังไงก็ไปอย่างนั้น.. ที่แรกของเราก็คือไปแอ่วงานปีใหม่ม้งค่ะ..
          เช้าวันที่ 29 ธ.ค. พี่แอนจัดหามอเตอร์ไซค์มาให้แอ้ขี่ได้คันหนึ่ง.. เห็นหนทางละแวกนั้นแล้วรู้สึกว่าพี่แอนจะประเมินเราสูงไปหน่อย ทางมีแต่โค้งหักศอกขึ้นๆ ลงๆ ไอ้ขึ้นน่ะไม่เท่าไหร่ อีตอนลงเนี่ยสิ.. กลัวแหกโค้งชะมัด.. นี่ค่ะ พาหนะของเรา.. คันดำนี่แอ้ขี่..
.. 
.. 
          แต่ดันลืมเติมน้ำมัน.. ขี่ขึ้นเขาไปหลายกิโลถึงได้ทราบว่า ปั๊มเดียวที่เราหมายจะเติมพลัง ดันปิดปีใหม่ซะได้..
          แต่เราก็ไม่ต้องลุ้นนานนักค่ะ เพราะว่าพี่สองคนขับรถคันนี้มาเพื่อแจมกับทริปปีใหม่ชาวเขาของพวกเรา..(คือใครอยากไปด้วยพี่แอนก็ยินดีค่ะ) เลยได้นั่งกระบะขึ้นดอยต่อ เอามอเตอร์ไซค์จอดไว้ที่ป้อมตำรวจค่ะ
..
.. 
          ได้นั่งกระบะ สบายอารมณ์ไปเลย.. จากทางหลวงลาดยาง เราวกขึ้นสู่ที่สูง ถนนเป็นถนนม้งเกือบจะตลอดทาง หน้าตาเป็นแบบนี้..
..
.. 
          ถนนม้งทำเอาวิศวะอึ้งไปเลย.. พี่เจ้าของรถชื่อพี่เบรคเป็นวิศวะเครื่องกล ถามแอ้หลังจากนี้อีกวันตอนที่เริ่มคุ้นๆ กันแล้วว่า "ไม่มีในตำราล่ะสิ" .. พี่เบรคกับพี่แอนช่วยกันอธิบายว่า เป็นการเว้นช่องไว้ให้น้ำป่าไหลผ่าน ถนนจะได้ไม่พัง.. อึ้งจริงๆ นะเนี่ย.. 
          หลังจากโดดไปโดดมาอยู่บนถนนสายม้ง ที่ลัดเลาะขึ้นสู่จุดสูงสุดของดอย เราก็มาถึงหมู่บ้านม้ง บ้านบวกจั่น ซึ่งกำลังมีงานปีใหม่พอดีค่ะ งานปีใหม่เขาคล้ายๆ งานกีฬาสีน่ะแหละ..
..
.. 
          ทันทีที่เข้าสู่บริเวณงาน ก็มีแต่เสียงกรุ๋งกริ๋งๆ เต็มไปหมด เพราะแทบทุกคนสวมชุดสำหรับปีใหม่ ซึ่งจะมีเหรียญห้อยทั่วตัวค่ะ
..
 ..
          หนุ่มม้งในชุดตามประเพณี แต่ทำสีผมกับทรงผมเกาหลีสุดๆ
..
.. 
          แอ้ได้เปลี่ยนชุดไปใส่ชุดม้งด้วยค่ะ พี่แอนกำลังฝึกให้แต่ละชนเผ่า สามารถเป็น Local Guide และเป็น Host ที่ดีสำหรับนักท่องเที่ยวได้ (โดยไม่ถูกวัฒนธรรมเมืองกลืนไปเสียเอง) ช่วยค่าดูแลไป 100 บาทค่ะ มีสาวน้อยมาเดินนำชมงานปีใหม่ด้วย
..
          กิจกรรมปีใหม่ม้ง คล้ายๆ กันคือมีกีฬาลูกข่าง เล่นเหมือนเปตอง แต่ใช้ลูกข่างไม้ขนาดใหญ่เบิ้ม มีแข่งยิงหน้าไม้ ซึ่งทุกคนซีเรียสกันมาก .. แอ้อยากเล่นด้วยแต่ไม่กล้าขอ เห็นกำลังเอาชนะกันใหญ่ ส่วนไฮไลท์ของบ้านบวกจั่นคือสี่ล้อเลื่อนค่ะ ตอนไปถึงยังไม่ได้เวลาแข่งของสี่ล้อเลื่อน แอ้เลยเดินดุ่ยๆ ไปหลังหมู่บ้าน .. กับวิวนี้..
..
.. 
          เจอเจ้าสี่คนนี้เล่นอยู่ เลยไปทำเนียนเล่นกับเด็กซะเลย.. บอกให้นับ หนึ่ง สอง สาม แล้วโดด น้องๆ บอกว่า "อิ๊..ออ..แป๊ะ" (แปลว่า หนึ่ง ส่อง สั้มมมมม)
..
.. 
          ทั้งโดดทั้งวิ่งกันจนเหนื่อย ถามเด็กๆ ว่าถ้าพี่ (แน่ะ .. พี่นะ ไม่ใช่น้า.. ฮ่าๆๆ) เป็นลมไปพวกหนูจะทำไง เด็กๆ บอกว่า มีกันสี่คน จะหามมือหามเท้า แล้วเอาไปต้มทำหมูต้มซะเลย..    แก๊งนี้ใส่ชุดม้งแค่คนเดียวเอง เด็กๆ บอกว่า ไม่อยากใส่เพราะอาย.. น่าเสียดายมากเลยนะคะที่เขากลับไปคิดอย่างนั้น แอ้ก็บอกเด็กๆ ว่าชุดของหนูแม่เขาปักลายให้ เป็นปีกว่าจะเสร็จ แต่เสื้อยืดพวกนี้ วันหนึ่งเขาผลิตได้เป็นพันตัวเลย หนูลองคิดดูนะว่าอย่างไหนเท่ห์กว่ากัน..
.. 
          ชักร้อนและเหนื่อย เรากลับเข้าไปในหมู่บ้าน ดูกิจกรรมต่างๆ ก่อนค่ะ การแข่งขันสี่ล้อเลื่อนจะเริ่มแล้วด้วย.. 
          ผู้ชมมารอที่เส้นชัย ตอนแรกก็ว่าจะยืนตรงนั้นแหละค่ะ แต่ดูมุมแล้ว โอกาสโดนลูกหลงสูงมาก ก็เลยหนีขึ้นมาดูบนเนินบ้านแม่อุ้ย ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่ดีมาก มีรถแข่งคันหนึ่งแหกโค้ง กวาดเอาผู้ชมไปราวๆ สองสามเมตรเลย แต่ไม่มีใครบาดเจ็บมากมายนะคะ ลุกขึ้นกลับมาเชียร์กันต่อ
..
.. 
ลงเนินมาโน่นแล้ว..
..
.. 
เข้าเส้นชัยไปแล้ว.. เย้ๆ .. เชียร์ด้วยความมันส์
..
.. 
          ถึงตรงนี้ มีอีกครอบครัวที่ตามมาแจมทริปเรา เป็นครอบครัวสมัยใหม่ที่น่ารักมากๆ ค่ะ มีพ่อแม่ลูกสาวน่ารักสองคน และคุณยาย (หรือย่าก็ไม่รู้) อีกหนึ่งคน สำหรับครอบครัวนี้ พี่แอนจัดหารถเช่าให้ เป็น Nissan Van สีดำค่ะ สมาชิกในทริปเริ่มเยอะขึ้นแล้ว.. ลงจากบ้านบวกจั่น แวะบ้านพี่แอน หาข้าวปลาทานตามสะดวก แล้วเตรียมตัวเดินทางช่วงบ่ายกันต่อค่ะ.. เพราะคืนที่ 29 นี้เราจะมุ่งหน้าไปค้างที่หมู่บ้านลีซอกัน ตกลงว่าการเดินทางสู่ลีซอบ้านปางขุม กับเก็บวิวเบี้ยบ้ายรายทาง แอ้ไม่ต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงบนมอเตอร์ไซค์แล้ว (แอบดีใจนะเนี่ย) ขบวนของเราตอนนี้มีอยู่ด้วยกันสามคัน คือรถพี่เบรคพี่นา ที่แอ้กับพี่แอนไปนั่งอ้วนอยู่ตรงแค็พ (ไอ้ที่นั่งอ้วนอ่ะ แอ้คนเดียว) แล้วก็นิสสันแวนของครอบครัวแสนสุขที่มาสมทบที่บ้านบวกจั่น ส่วนอีกทีมมาเทียบหน้าบ้านพี่แอนคืออิซูซุ คาริบเบียนของเพื่อนพี่แอน ที่มากับภรรยาและลูกสาวชื่อน้องไนซ์ วัยไล่ๆ กันกับน้องปั้นน้องปอนด์ สองสาวของอีกครอบครัวค่ะ
          ได้ฤกษ์เดินทาง แอ้กับพี่แอนเอากระเป๋าไปไว้กระบะรถพ่อน้องไนซ์ มัดแล้วมัดอีกอย่างแน่นหนา เพราะทางวิบากค่ะ
.. 
          แวะที่นี่ก่อนอื่น .. เป็นฟาร์มตัวอย่างในโครงการตามพระราชดำริ
          มีสัตว์เศรษฐกิจอ้วนๆ หลายชนิดค่ะ .. เด็กๆ ชอบลูกแพะตัวนี้มาก เมื่อลองจับดู พบว่าน้องแพะทั้งสะอาดทั้งนุ่ม น่ารักเหมือนลูกหมาเลย..
..
.. 
          น้องไนซ์จะเอากลับบ้านด้วยซะงั้น..
..
.. 
          จากตรงนี้ขบวนของเราก็ขับรถเข้าป่า ลุยดอยกันแล้วค่ะ.. ถนนเป็นถนนม้งสลับกับถนนขาด   ตรงไหนเป็นหินก้อนๆ ก็ไต่เอา แบบว่าอะดรีนาลีนสูบฉีดเอาเรื่องเลยค่ะ..
..
.. 
          แวะตรงนี้ชั่วครู่หนึ่งเพื่อชม "ผายอง" ค่ะ แปลเป็นอีสานก็เหมือนกับ "หินเทิน" ประมาณนั้น.. ก้อนนี้ดูน่าตื่นตาตื่นใจมาก
..
.. 
          บริเวณผายองนี้ ทุกๆ ชนเผ่าถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ จึงยังคงสภาพของสวนหินลักษณะต่างๆ อย่างสมบูรณ์ มีว่านกอใหญ่ขึ้นอยู่ตรงนั้นตรงนี้ แสงเงาที่ส่องลอดใบไม้มาต้องก้อนหิน ยิ่งทำให้ดูขลังเข้าไปใหญ่
ก้อนนี้เหมือนรูปเต่า..
.. 
.. 
          จากตรงนี้เริ่มมีเรื่องตื่นเต้นแล้วค่ะ คือทางทั้งหมดจะแคบมาก และชันขึ้นๆ ลงๆ ไม่ค่อยมีทางเรียบ จังหวะพี่เบรคพยายามจะกลับรถ อยู่ๆ ก็เกิดเข้าเกียร์ถอยหลังไม่ได้ซะงั้น..   พี่แอนยกมือไหว้ท่วมหัวเลยค่ะ .. สักพักหลังจากบิดล้อไปมาหลายๆ รอบ เราก็เดินทางต่อได้ค่ะ
..
ฟิ้วววว..
..
..
..
การเดินทางภาคจบ โปรดติดตามตอนต่อไปในไม่กี่วันนี้นะคะ
--------------------
>>คลิก<< ไปอ่านภาคสองค่ะ

Comment

Comment: